Dit seizoen hebben we weer heel veel op de kalender staan (Ron en Odette, maar ook alle andere oppasser krijgen het nog druk ...) We verheugen ons enorm en hebben deze winter onze stappen gezet zowel op de weg, in het squashcentre, bos en sportschool om onze conditie op peil te houden. Wij zijn er klaar voor, 2009 here we come.

12 februari Onze Dancing With Waves heeft het noodzakelijke onderhoud gehad (zie archief 2008) en staat nu lekker afgedekt te wachten op haar nieuwe seizoen. Wijzelf zijn genezen van de vervelende blessures die ons parten speelde en zijn al weer helemaal in de stemming. Eigenlijk duurt het allemaal best nog wel lang. Onze nieuwe reclamemakers / sponsors zijn bekend en nu wachten op iets warmer weer om de oude bestickering van Dancing af te halen. Wordt nog een leuk klusje.

13 maart Wat een ontwikkelingen in een paar dagen en dat allemaal omdat we eens goed afwogen wat wijsheid is als je een nieuwe set zeilen wilt kopen. Conclusie: koop een andere boot ... er was nog een mooie zwarte beschikbaar ... Door de kredietcrises haakte onze "grootzeil"-reclamemaker af en door de "oude" contacten en met medewerking van onze kleding- en vervoersponsor kwamen we weer in gesprek met het Wereld Natuur Fonds. Wij hebben de ruimte en zij een mooie exposure, naast de WNF-luchtballon. Vanmorgen de toestemming gekregen van dit geweldige doel om met hun, weliswaar aan vele regels gebonden, beeldmerk te mogen zeilen. Wat nog leuker is ... we mogen het vandaag niet eens op de site zetten omdat zij zelf eerst hun introducties op alle niveaus willen afmaken. Spannend.

15 maart Welke naam gaan we nu eens aan deze boot meegeven. Annemieke had Credendo Vides in haar hoofd (geloven is zien), Monique was er nog niet en onze vrienden Ron en Odette (de oppassers van Rhea) kwamen met het idee om Tigre Noir in tijgerprint op de boot te zetten ... 28 maart gaan we haar ophalen.

28 maart Het is zover ... een prachtige boot staat voor ons klaar. Op naar huis en binnenkort het water op. we kunnen bijna niet wachten. Helaas mogen we jullie nog steeds niet op de hoogte brengen. Wij gaan nog lekker poetsen en wat zaken aanpassen. Alleen ook nog iets verzinnen op de mastlengte, het is echt een eind achter de boot ...

5 april Alles staat op de rit. Het Wereld Natuur Fonds gaat eerst haar e-mailing verzorgen en daarna kan ik iedereen onze nieuwsbrief zenden en de site online zetten. Zaterdag hebben we de boot opgebouwd en het plan was om zondag te zeilen. Daar kwam helemaal niets van omdat het aan wind ontbrak. We hebben echter wel een paar foto's voor jullie kunnen maken. De spinaker moet nog geleverd worden en volgens Sander (Hobie) gaat dat nog lukken voor het komende KE. Zoals alle voorspellingen nu zijn kan ze zaterdag a.s. te water op onze vaste locatie.

Paasweekend was het zover. We gingen het water op met mooi weer en helaas wat weinig wind. Hier en daar ging de duim omhoog als compliment voor de WNF-reclame. Wat zullen ze opkijken als daar ook nog een mooie witte, zwart gespoten, spinaker bijkomt. Nog effies wachten ... We hebben, omdat het een gemodificeerde boot is, gestart met een gegokte basis die eigenlijk goed uitpakte. Echt meten konden we het niet. Volgende week de 1ste wedstrijd en dan gaan we het zien. In ieder geval was het een lekker zeilweekend waarin we rustig konden wennen en een goed gevoel overhielden.

18 en 19 april, het eerste klassenevenement van dit jaar is een feit. Als we de voorspelling mogen geloven wordt het afkoelend weer en dat houdt meer wind in. Die zaterdagmorgen was het was schitterend weer. Rond half negen stonden we bij Marina Muiderzand voor het hek die pas om negen uur opengaat. Bovendien moet je je vooraf hebben aangemeld anders kun je niet eens de nacht blijven. Jammer zo'n beleid. Omdat we toch niets anders te doen hadden, trokken we met behulp van ons liertje de mast vast overeind. Wat ontspannen en wat een "geklungel" om ons heen. Aan het eind van de morgen trok de wind al lekker aan tot ongeveer windje 5. Op het water komen we er al snel achter dat de boot anders reageerd dan Dancing with Waves, die op Muiderzand met haar nieuwe eigenaren, naast ons ligt. Het leek wel alsof we nog nooit gezeild hadden. Wat dat betreft hadden we ook nog niet kunnen trainen met deze windkracht. Zelfs onze trim was fout. Snel terug en bijstellen maar. Ondanks al onze inspanningen konden we geen vuist maken en sloten we de dag af onder het voornemen met onze vaste fan naar het hondenstrand te gaan. Leon en Mark hadden niet echt een betere dag en op de site van John Casey stond te lezen "I'm not saying that Capricorns tend to pitchpole or anything. The helmsman (Leon) was showing off and moonwalking on the front of the hull when the crew (Mark) was so excited he fell off and started this small mess."
Ook die zondag was het weer geweldig weer met iets minder wind. Nog verder bijstellen dus en zo vinden we langzaam onze basis terug. De eerste wedstrijd werd tot drie keer toe teruggehaald en dat veroorzaakt toch wel een beetje onderkoeling, ook al is het zo'n 18 graden. Hoe dan ook we zijn onderweg. De boot wil nog niet in haar 'flow' komen maar ze loopt sneller dan Dancing. Al met al een redelijk tevreden geheel. Vandaag zijn er een aantal aanvaringen te betreuren en sommige gaan niet zachtjes. Leon en Mark varen vol bij een Tornado binnen en de boys van GGN moeten uitwijken voor een niet oplettende geitenwol en duiken dan vol op de achterzijde bij Juppe en Marieke. Van Jacques gaat de mast overboord. Kortom een hoop geld voor een middagje lekker zeilen. We hebben de eerste puntjes te pakken.

24 april werd onze 'clinic'-dag, een 1 op 1 trainingsdag met Mischa Heemskerk, wat ons betreft de nummer 1 en echt een geweldig (zo net briljante) catamaran zeiler. Het lijkt niet uit te maken op welke boot je hem plaatst. Wij verheugden ons al meer dan een halfjaar en wilden dit perse aan het begin van het seizoen doen, zeker nu ook onze deelname aan de WK definitief door kwalificatie is veilig gesteld. Om 08:30 waren wij op Muiderzand en om 10 uur waren we helemaal startklaar. Eerst maar eens het platform doorgenomen ... zo fout was het nu ook niet. Hier en daar wat bijstellen, lijntje erbij, harpje weg en zeilen maar. Mischa stond al helemaal te trappelen, Monique ietsjes minder maar met windje 4 'op de kont' vertrokken ze onder spi richting Amsterdam. Het was een geweldige ervaring en wat een souplesse heeft die man toch. Geweldig om mee te maken, voordat je je ogen knippert, is hij opgestaan uit de trapeze en onder de giek door in de andere trapeze gesprongen. Ook omslaan hoorde erbij vandaag. Op spi en in slow-motion. Mooie tijd om ook een andere truc te leren om op de boot te komen na/tijdens het richten. Hadden we eerder moeten leren ... <zie 30 april 2007>. Ik moet me gaan concentreren op sturen en voelen hoe en wanneer de boot in haar 'flow' komt, stuur de boot niet te hoog maar focus op snelheid. Ik heb, net als vele andere stuurders, nm. de neiging om te snel te sturen en daardoor onbalans te creeren.

Daarna was Annemieke aan de beurt. Oefenen op een andere manier van gijpen bij het spinakeren, zal Monique leuk vinden, dat ik achter ga blijven aan de lage kant en pas na een paar halen omhoog kruip ... Weghalen voor de boei, al vanaf 8 lengtes voorbereiden? Da's vroeg. Meer ruimte geven, wordt het platform rustiger en sneller van. Aan de wind terug en flink schoten. Letten op de wind en halen dat lijntje. Geven, nog meer vieren en de windkracht liep langzaam verder op. Niet zo letten op de tell-tales of op de neus, varen op gevoel, GEWELDIG. Dichter tegen de stuurman aan en voor de wind lekker bij de mast (ca. 6-8 knopen) snel naar buiten, de stuurman ligt lekker midden tegen de achterbeam, dus uit de weg. Verder naar achter, weer naar voren, iets meer naar binnen, indraaien ... ik wil zelfs achter de boot mijn voet plaatsen ... Lager hangen brengt ook meer snelheid en zo lopen we over een paar hooghangers heen. Achter de zijstag blijven. Overigens kon ik geen groter compliment krijgen "je kan zo in de top 10 mee".

Al met al een aanrader voor iedereen die net even iets meer wil want Mischa kan erg goed zeilen maar nog beter kan hij inschatten op welk niveau de mensen zijn met wie hij de clinic doet en daar speelt hij dan geweldig op in. Complimenteren en daarna op- en uitbouwen met verbeteringen! Wij zijn blij met deze clinic en gaan er samen uithalen wat erin zit en verbeterd kan worden. Blijven kijken en elkaar vertellen wat je ziet ... dat wordt een lawaai op de boot.

Die zaterdag hebben we alles goed doorgeoefend en dat zullen we nu wel blijven doen voorlopig, niet alleen ontspannen zeilenmaar ook iedere keer weer trainen. De boot niet onrustig maken, gewoon vrijer zeilen en het jezelf makkelijk maken was het advies. Samen verder bouwen aan het zelfvertrouwen is het belangrijkste. Des te moeilijker was het die middag om op tijd te stoppen want als het lekker gaat word je ook een beetje overmoedig. De wind trok steeds verder aan en wij kozen ervoor om ca. 15u er toch vanaf te gaan. Gelukkig want rond 16u werd het Bft6. Aan het einde van de middag hebben we ons Helly Hansen kledingpakket opgehaald bij Van Halteren Watersport in Bunschoten (AquaSeven Groep). Na het passen van het droogpak werden er foto's gemaakt. Geweldig mooie kleding en komend weekend onderweg in de nieuwe pakken.
Zondag natuurlijk weer trainen ... boven het IJmeer hangt mist en dat belooft niet veel goeds. Uiteindelijk breken we de boot, bij minder dan Bft2, af ... wat een uitkomst die lier en wat gaat het snel als alles vast blijft. Op de Eemhof (Tigre Noir is weer thuis) bouwen we haar weer op in 20 minuutjes, veranderen nog wat harpjes en om 16:30 zijn we thuis. Nog even snel met onze trouwe fan een lekker stuk langs het water lopen. Wij hebben genoten van deze dagen en kijken nu al hoopvol vooruit naar komend weekenden en verheugen ons op een paar ontspannende "zeil"dagen op het Eemmeer en Nijkerkernauw.

De maand mei is een redelijk rustige maand. Lekker ontspannen zeilen en trainen vanaf onze thuishaven "de Eemhof" met onze zeilvrienden daar. Wel waren we heen en weer naar het muiderzand tijdens de Catamaran Opstapdagen. Wat een geweldige wind hadden we, een hele dikke 4 tot meer dan 5. Onderwerg ging het best te keer maar het was een snelle overtocht. Na de koffie en thee even over het haven terrein en daarna weer terug. Na de Stichtse brug trok de wind verder aan. Zonder overdreven moeite kwamen we heelhuids terug. Die zondag zeilden we heerlijk weer onze rondjes op het Eemmeer. Heerlijk een paar weekjes trainen en proberen om alle tips ban Mischa goed uit te voeren. We hebben -weet-niet-hoeveel- overstagjes en gijpjes gemaakt ... tot overboord vallen toe ... Hopen dat het allemaal helpt voor de:

Delta Lloyd North Sea Regatta, een echt eerlijke Nederlandse Klassieker die zich het Pinksterweekend aandient, voor ons de 5de keer. In 2008 was was de F18 klasse de grootste klasse die deelnam aan de NSR. Voor dit jaar wordt er op een stuk of 50 gerekend. Wij hopen op dezelfde ligging van de baan (voor de pier), wat geweldig is voor toeschouwers. De vooruitzichten zijn fantastisch (Bft4 NO en een geweldige temparatuur) en dat zou toch garant moeten staan voor een geweldig evenement. Alle verwachtingen kwamen wel zo'n beetje uit. Een temperatuur om van te smullen en 60 inschrijvingen. Niet insmeren betekende voor velen als een gekookte kreeft van het water afkomen ... gelukkig alleen het gezicht want de rest zit 'strak beschermd in het pak'. Voor de vrijdageditie kwamen 11 boten aan de start en bij een windje 4 werd er, na de clinic van Mischa, lekker gezeild. Uiteindelijk deed de wind af en toe iets te goed haar best, 1 tot 5 op de zaterdag met veel draaiingen en dat maakte het een uitdagende dag. De beste windkenner kon zelfs zo'n 10 minuten voorsprong opbouwen.
Zondag werd de wind langzaam constanter enr pas in de 3de race, na een windshift noord, echt te blazen. Aan het einde van de dag werd het zelfs rond 6. Veel spektakel en wij hebben weer een hoop bijgeleerd. Een ding is zeker ... stroming is een uitdaging. Monique zeilde nog even lekker met Gijs en dat scheelt, volgens haar, een hele grote slok op een borrel die 25 kilo ... mmm, ik ga wel een speciaal dieet volgen ... De maandag begon met een wind uit meerdere richtingen van een dikke 4, in de 2de race rustig 5 en de derde race hebben wij, lichtelijk vermoeid, overgeslagen …, volgens Leon achteraf een goede keuze. De bootspeed en het gevolg daarvan, de klassering, viel ons tegen dus moeten we voor Texel weer aanpassen, sleutelen en stoeien met het verhogen van onze bootspeed. Op 2 en 4 juni is er tv-tijd voor de NSR bij RTV West en ja hoor … ons verwaterde "veteranen"-koppies zijn breed op het scherm te zien.
Wat wij van deze dagen wel een beetje vonden tegenvallen, ondanks de gezelligheid in de de auto met Marc en Leon, is de afstand (reistijd) om heen en weer te reizen. Tot Den Haag ongeveer 55 minuten en dan begint het feestgedruis, alles bij elkaar zo'n 3 uur per dag en dat is toch wel wat te veel van het goede. Volgend jaar maar weer ergens iets boeken om te slapen?

Gezien de planning van Rondje Fluessen op de zaterdag voor de Texelweek, hebben we besloten om dit jaar niet deel te nemen. Ook moeten we de Catpoint Grevelingen Regatta (30 augustus) helaas, door het werk van Monique, aan ons laten voorbijgaan. Volgend jaar beter en ... Karin en Andre, we houden de BBQ en jullie prachtige slaapplek dan wel tegoed ...

De tweede week van juni staat in het opladen voor de Texel Dutch Open/Ronde om Texel. Rhea blijft lekker bij Odette en Herrie, samen met kippen en kuiken, onder de vleugels van Bert en Ellen. De weersvoorspelling ziet er nog niet heel erg geweldig uit maar het is en blijft een voorspelling. We zijn ook eigenlijk wel een beetje verwend geraakt de afgelopen jaren … we gaan het zien. Ook hebben we, als bedacht, nog wat te sleutelen, te verplaatsen en te testen, natuurlijk gaan we dinsdags naar de clinic van Mischa en proberen dan weer wat i-puntjes mee te pakken en zo nog een klein beetje te verbeteren. De briefing op het strand is op 13 juni om 08u en de start dan rond 10u. Hoe dan ook het gaat een geweldige week worden. HW 12:30 +75; LW 18:36 -71 voor Oudeschild, aan de strandkant ongeveer een uurtje eerder.

We namen ons voor om het weekend niet te zeilen en daardoor alle voorbereidingen te kunnen doen en ook nog eens fit te zijn om op maandag 8 juni om 06:00 naar Texel te vertrekken. Zo gedacht zo gedaan, met koffie in de thermoskan gaan we onderweg. Om 06:10 uur rijden we de file in ter hoogte van de afslag Soest … even onze maatjes contacten … voor de afslag Hogering Almere staan hun stil … wat is wijsheid? Over de dijk richting Lelystad? OK, zij konden van de A6 af en wij hebben daardoor zo'n 45 minuten achterstand. Om even half acht zien we … Leon heeft een andere boot … er zit bestickering op … heeft hij een nieuwe sponsor? Nee hoor, het is ons oude platform zelfs nog voorzien van onze naam en de Rabobank stickers. Leon schijnt zijn boot te hebben verkocht en heeft 'm klaar staan voor transport zodra het geld op zijn bankrekening staat (deze week?). Samen over Enkhuizen, Hoorn naar Den Helder waar we uiteindelijk 11 meter zijn, geld lichter en de boot van half tien oprijden. Texel … here we come … Die middag zitten we, als de boten klaar zijn, gezellig met z'n allen, voor een strandhutje, te genieten van de zon en mijmeren over de komende week.

De hele week was het onvoorspelbaar, of weinig wind met veel branding of veel wind en wilde de organisatie niet van start … we hadden regen en zon, wind en windstilte. Op dinsdagmiddag gaan we naar de clinic van Bastiaan en Mischa en luisterden naar de laatste tips. Wat bij weinig wind? Wat te doen bij windkracht 5? Die woensdag begonnen we aan de TDO, de eerste wedstrijd liep goed, we werden 33ste van de 79 deelnemers. Goed gedaan dus. In de tweede wedstrijd liepen zo'n 65 boten, door windstilte, op tegen een DNF. Reden tot protest omdat de regel "10 minuten na de winnaar" eigenlijk niet houdbaar is als in dezelfde klasse M20 varen en Hobie. De regel werd aangepast naar 150% en dat leverde een 40ste plek op. Die donderdag werd de start wederom uitgesteld … we willen eigenlijk ook weer de Horsttocht zeilen … en uitgesteld en uitgesteld. Uiteindelijk hebben we de wedstrijden niet gevaren en dat koste ons toch wel een redelijke overall-klassering maar goed. We genoten van de Horsttocht en de overheerlijke slibtongetjes. Als toetje betuwe-kersen en/of ijs. Mmmmm. Compliment voor de organisatie en vrijwilligers op de Horst. Op de terugweg hebben Mark en Annemieke van boot gewisseld, dat is ook wel weer eens prettig voor de kleine details die teams anders doen. Uiteindelijk kwamen Mark en Monique aan de grond te zitten waardoor Leon en Annemieke (de oude Rabo) een grote voorsprong opbouwden. In de wasmachine die de Noordzee op dat moment was, klapte Annemieke van de drijver af en sleepte naast de boot mee. Eenmaal weer op de boot zagen we de afstand met Mark en Monique snel kleiner worden. De tocht had ook geen 500 meter meer moeten zijn, dan hadden zij eroverheen gelopen. Al met al, de WWF/HH-boot loopt hard.

Op vrijdag was het een heftige wind met hevige zeegang. Reden voor ons om op de kant te blijven. Voor morgen wordt niet veel goeds voorspelt, windje 2 en afnemend bij W tot ZW-wind. Wij verstelden de diamant en masthoek, ook de zijstagen stelden we losser. Alle voorspellingen (locals) gingen uit van wind op zee. Deze wind zou, samen met de stroming, meer opleveren dan de stroming onder de kust zonder wind. Morgen gaan we de laatste voorspellingen kijken.

Zaterdagmorgen zijn we al om 7 uur op het strand en zetten de zeilen. De laatste indicaties geven wind op zee te zien. We gaan naar de briefing en daarna, bij een opbouwende branding, het water op. Wat een moeite, weer worden we op het strand teruggezet. Er is eigenlijk te weinig wind. Annemieke zet de spinaker bij … eindelijk komen we erdoor maar onze roerpinnen zijn krom (geen probleem bij het zeilen zelf). Zo liggen we om 8:30u aan de goede kant van de nog komende startlijn (2 boten). OM 9:30u komen de startboten aan, we liggen op ongeveer 500 meter afstand … tegen de stroming in met wind tegen (ZW) … dat wordt peddelen en wij niet alleen. Gelukkig wordt de startlijn verlegd maar zo'n 40 boten, waaronder Mark en Leon, liggen niet op tijd aan de goede kant (4 minuten voor de start) en wordt het een DSQ. Om 10 uur gaan we van start onder spinaker. Wij kiezen met ongeveer de helft van het startveld (zo'n 300 boten, want er zijn er ook zo'n 280 niet gestart vanwege de branding), voor de zee en dat gaat voorspoedig. Op de lijn van de vuurtoren (Cocksdorp) liggen we stil. Windstilte. Onder de kust zien we, door de stroming, de andere groep die geen wind heeft dichterbij en zelfs voor komen. Als er dan weer wind is en we komen bij Cocksdorp aan, liggen we achterin de middenmoot. Pats … boei gemist, we moeten terug … Annemieke gelooft er niet meer erg in want het tij gaat dadelijk keren, toch?

We hebben circa 15 minuten nodig om terug te komen bij de boei die op zo'n 300 meter ligt. Monique wil verder en zo gaan we, dicht onder de boeien en later dijkrand (het is Z tot ZW) verder. We halen links en rechts boten in. Halen Eemhof-liggers, Andre en Herma, in en rukken op naar het begin van middenmoot. Dan onder spi verder langs de kust omhoog. Zelfs Kathelijn en Bart (vorige eigenaars van ons platform) komen in zicht. We maken een slag iets verder de zee op … dat betekende weer 10 plaatsen verlies, weer iets geleerd … altijd onder de kust blijven! Uiteindelijk komen we om bijna 17u binnen als 96ste (grappig ons startnummer was 95) in de goldfleet. Gijs en Pauline als 70ste en Leon met Mark werden door de DSQ niet geklasseerd (45ste binnenkomer). In de Open Klasse zijn we als 21ste vermeld. Wederom haalden we het niet om de ladies-cup te winnen, jammer maar volgend jaar weer een kans … onder de kust blijven dus! 's Avonds was er weer een gigantisch Hobie-feest waar we allemaal verschrikkelijk van genoten. Morgen afbreken, opbreken en naar huis! Volgend jaar 19 juni zijn we er weer.
Nagekomen bericht: De TDO is gewonnen door Thijs Visser, ja die, en Coen de Koning. Inmiddels heeft ook de organisatie de correctie's doorgevoerd ... nu de wimpel nog! Voor meer info klik hier. Wij feliciteren jullie langs deze weg guys.

Het Haags Kustzeilevenement einde juni werd gedomineerd door wind met zeemist (zeevlam, ook wordt het wel zeewolf genoemd) en windstiltes. Vol goede moed trokken we naar de Duivenlandsestraat om daar het strand op te gaan. Een geweldige zon liet zich zien en al ras werd het kouder, zagen we de mist van zee binnenrollen tot een zicht van minder dan 50 meter. Alles hangt af van de ontwikkelingen in het binnenland. Helaas kwam er niets meer van, het werd zelfs afgeraden om de zee op te gaan en zo liep de dag met een vervroegde BBQ ten einde. Zondags werd, om nog een geldig evenement te kunnen halen, ingezet op een eerste start om half elf. We stonden dan ook al vroeg op het strand en werden ontvangen met ... windstilte. Af en toe staat er een beetje wind en we wachten tot ongeveer 13u. We besluiten om de boot weer vervoerklaar te maken. Zo zijn we dan ook aan de gang gegaan. Ineens ... er is ongeveer windje 2 bereikt ... toet ... en de uitstelvlag wordt weggehaald ... wat nu wordt er toch gestart, om 14 uur (na 16u mag men niet meer starten)? Ja, er wordt gestart. Wij besluiten de gok te wagen dat er geen 3 wedstrijden (is geldig klassenevenement) worden gezeild en ruimen verder op. Vervolgens brengen we de boot naar Hobie voor een reparatie aan neus en zwaardkast en gaan Rhea bij Odette ophalen. Hebben we gelijk gekregen? Nee, helaas niet maar ach ... we zijn in ieder geval lekker uitgerust en bijgekomen.

Uiteindelijk bleef Tigre Noir zelfs twee weken bij Hobie en haalden we haar donderdags op, om alles klaar te maken voor vertrek en 's avonds Rhea naar Janny en Barend toe te brengen ... een hele verwenweek en vaak mee naar het strand voor haar. Zaterdagochtend om 5 uur was het reveille voor ons en om 6 uur zaten we in de auto op weg naar Knokke voor de Wereldkampioenschappen F18. We verblijven die week in een dijkhuisje te St. Kruis. Ben benieuwd hoe lang dat heen en weer rijden is. Ook grappig is wel dat we met 3 teams van de Eemhof de kwalificatie (37 teams voor Nederland) hebben gehaald.

Onderweg naar Knokke werden we voorbij gereden door Gijs en Pauline die hun boot van de week daarvoor er nog hadden staan. We kwamen een halfuurtje na hun met boot en al het strand op. Helaas helemaal aan de andere kant maar dat mag de pret niet drukken. Om half twaalf (Gijs had ons aangemeld) moeten we de boot compleet bij de inspectie brengen ... een hele wandeling door mul zand en gelukkig steken Bas en Mark (Fokke en Sukke) een handje toe. Tigre Noir wordt OK bevonden en, uiteraard, zeilen we klein tuig. De wijze van team-weging gaf, later die dag, aanleiding tot het eerste protest van dit WK. De pratice-race ging aan ons voorbij, we moesten de boot eerst opbouwen en klaarleggen. In de middag nog even Knokke in met Gijs en Pauline, gezellig en rondom een uur of vijf reden wij naar ons dijkhuis in St. Kruis, ongeveer 20 minuten rijden en ... in Nederland. Op zondag konden we lekker klussen en zeilen ... de opening volgde om 17u onder het genot van een lekker drankje en heerlijke hapjes ... we hoefden niet meer te koken. Morgen begint het ... wij varen in de gele vloot ... we zijn een beetje zenuwachtig ... eerst maar eens lekker slapen.

Maandagochtend zijn we vroeg wakker en vertrekken met z'n viertjes in 1 auto. Er is maar weinig wind ... we gaan het water op (samen met 177 andere boten, verdeeld in 4 groepen) en gaan steeds in twee groepen aan de gang. Het plan is 3 wedstrijden te doen ... In de eerste serie gaan wij als 2de groep, samen met blauw, maar wat duurt dat starten lang zeg ... niet wat we gewend zijn in Nederland. Geen 5 minuten signaal maar een 15 miunten lijkt het wel. Niet 1x Algemene terugroep en BFD maar wel 3 maal ... tsja zo gaan wedstrijden erg lang duren. Die ochtend doen we, door afnemende wind, maar 1 wedstrijd. We starten verschrikkelijk slecht en kunnen ook niet meer veel goedmaken. De eerste wedstrijd eindigt in een fiasco, we worden 78ste van de 87 in deze serie ... dat is moeilijk weer goed te maken. De tweede wedstrijd wordt onderweg afgevlagd, terug naar de kant voor verdere berichten ... om even 17:30u weer het water op voor de tweede wedstrijd van die dag ... maar ook daar verprutsen we het gigantisch. De zenuwen gieren ons door de keel en ja hoor ... 73 van de 88. Wat een blamage.

De dinsdag is een windstille dag. Rond 14u worden we het water opgestuurd om daar vervolgens een uurtje of drie te dobberen en weer naar de kant te mogen ... Gelukkig laat Nacra zich van een onvermoede kant zien met een geweldige BBQ op het strand. Morgen een uur eerder starten en men probeert 4 wedstrijden te gaan doen ... we gaan het zien. De voorspelling is windkracht 5 voor in de middag.

Die morgen staan we met gemengde gevoelens op het strand. De wind is aflandig en daardoor niet echt in te schatten. We zien in de verte wel koppen op de golven maar geen idee hoe hoog die golven zijn. We vertrekken naar de startboot en dat gaat eigenlijk best goed ... we komen de "valstrook" door en dan ineens zijn de golven redelijk hoog en de wind meer dan kracht 5. We zijn gelukkig de eerste startgroep en wachten af ... de wind gaat harder blazen ... we starten. Onderweg kijken we elkaar aan en zeilen verder. Links en rechts slaan er boten om ... wij zeilen met ons vlieggewicht door en kijken bij de bovenboei elkaar nog eens aan ... we besluiten niet verder te zeilen maar gaan proberen de kant heelhuids te halen ... we kijken af en toe achterom en zien dan door de golven de zeilers niet eens meer ... ineens staat "BEERTJE" op de kant. Na het afbreken en opruimen ... ook Gijs en Pauline komen aan de kant ... kijken we met een verrekijker naar het slagveld bij windkracht 7 tot uitschieters 8. Er komen boten met afgebroken roeren en zwaarden aan de kant ... in Nederland, werk te over voor de organisatie. Gebroken masten, gescheurde zeilen ... wat een lol maar het hoort er allemaal bij. Na de eerste wedstrijd komen ook Leon en Marc terug, weliswaar omgeslagen maar nog net op tijd als 50ste gefinisht. Knap bij deze omstandigheden. Volgens Marc was het gekkenwerk. Er komen er steeds meer aan de kant ... later die dag op de uitslagenlijst blijkt hoe zwaar het slagveld was. Petje af voor Diana en Kathelijn die de 2 wedstrijden uitvaren ...

Ook die donderdag zou men om 10u beginnen. Wij hebben startgroep 1 die dag en kunnen zeilen ... langzaam zakt de wind eruit en uiteindelijk wordt na de tweede ronde, bij de bovenboei gefinisht. De 2de groep is nog niet eens begonnen ... Weer komt het sein dat iedereen naar de kant mag ... en dan ineens na een uur of 2 wordt iedereen weer het water op gestuurd ... de 2de groep begint aan de eerste wedstrijd van die dag en de rest kan wachten. Dan begint het weer lekker te waaien en ook de 2de wedstrijd (de 6de van het evenement) is een feit. Wij maken in deze races nog e.e.a. goed maar weten al dat het evenement voor ons gedaan is, we zitten in de Silver Fleet. Terug aan de kant breken we de boel op en maken ons klaar voor het Hobie-festijn. Wederom heerlijk eten en genieten. Rond 10 uur huiswaarts in de wetenschap dat we morgen om 9 uur, vanwege de weersverwachtingen, aan de bak moeten.

Vrijdagochtend is het wederom aflandige wind en twijfelen we heel lang. Na een opmerking van Hans Breur gaan we toch ... en zeilen net voor de startende GoldFleet langs naar onze startgroep. Ineens weet de organisatie kennelijk hoe het moet, maar nu zijn wij de kluts kwijt. Niet correct gesynchroniseert en ruim een minuut te laat zijn we onderweg voor onze 1ste race bij windkracht 5. Uiteindelijk gaat het boven verwachting en komen we als 50ste binnen bij een opbouwende wind en besluiten onder windkracht 6 tot 7 om "BEERTJE", zoals wij liefkozend door onze belgische vrienden werden genoemd, naar het strand terug te zeilen. We hielden het voor gezien. Vanaf het strand volgde we de verrichtingen en de strijd tussen Misha/Bastiaan en Coen/Thijs. Het gerucht gaat dat Mischa/Bastiaan kampioen zijn todat ... ja hoor een BFD in de 3de race ... komt er nog een 4de race, dan kan hij deze wegstrepen ... Helaas, door de (te) harde wind wordt het kampioenschap na 3 wedstrijden beslist en zijn Thijs Visser ... ja die kleine jongen van destijds op het Eemmeer ... en Coen de Koning wereldkampioen in de F18 klasse.
En wij ... we werden in de Silver Fleet, achter Leon en Marc en net voor Gijs en Pauline, 78ste. Volgend jaar misschien een nieuwe kans ... of worden we gewoon te oud om op dit niveau uberhaupt iets te behalen?

Na het WK in Knokke stonden er nog diverse leuke evenementen in de planning, zoals de Westland Cup einde juli, het NK en Ek Hobie Tiger en de NAM REM Race in augustus, Jazz&Sail in september. Helaas werd dat helemaal niets door storm, ziekte en wat je al niet meer bedenkt. De mooiste dagen schijnen volgens onze vrienden Gijs en Pauline toch echt wel de NAM REM Race te zijn geweest waar zij een geweldige top 20 positie behaalden. Compliment!

Voor ons werd de eerste wedstrijd die we weer konden meedoen dan ook Rondje Pampus op 12 september. Een geweldig Rondje met ideale omstandigheden: NNO 4Bft en volop zon. Een veld van 90 boten begon zaterdagochtend aan een enorm kruisrak van Muiderzand via "het paard van Marken" naar Lelystad. Vervolgens zou het onder spinaker weer terug naar Pampus gaan. Door een kleine windshift werd dat het voor ons helaas niet. Tot drie keer toe hijsen en inhalen ... de eerste boot kwam na 2.50 uur weer binnen en de langzaamste boot na bijna 5 uur zeilen. Wij kwamen 7 minuten na Leon binnen op 3.12 uur. Na afloop een voortreffelijk buffet. Op zondag begon de eerste race met een stevige windkracht 5 Bft, maar tijdens de derde race brak de zon door samen met windstoten van 7 Bft. Mark en Leon gaven "het waait best wel erg hard en we willen het heel houden" op, wij ging door en deden onszelf versteld staan met een overall klassering op de 17de plek en praten gezellig na met Hugo en Maarten die ons steeds in de nek voelde hijgen. We voelen ons een beetje gesterkt en gaan vol goede moed naar het ONK volgend weekend.

Die vrijdagmiddag vertrokken we al vroeg naar Medemblik voor het Open Nederlandse Kampioenschap en bouwden daar weer rustig de boot op. Het IJsselmeer zag er vriendelijk uit bij een inzakkende wind. Gijs en Pauline kwamen net van het water af toen wij klaar waar. Snel boodschappen doen en naar Wil, die nu al weer vijf jaar onze vaste gezellige thuishaven is Medemblik. Wil, BEDANKT!

De eerste dag begint met een windje 2, de boot goed ingesteld en van Kathelijn nog een paar tips erbij. Nu moet het helemaal goed gaan. En dat ging het ook best wel de eerste race, die helaas door afnemende wind en tijdsoverschrijding werd afgelast. De 2de race gingen we goed en daarna zakte de wind nog verder weg. In de derde race maakten wij een aantal keuzes die niet goed uitpakte. Door een shiftende wind waren de boten die langs de walkant naar de bovenboei zeilden in het voordeel en bij het spinakeren moest je wederom de landzijde kiezen voor de meeste wind. Helaas een positie net achter Leon en Mark, die het overigens ons inziens niet goed deden (we hadden ze kunnen hebben) en dat opent perspectief voor de zondag, die op een windje 3 tot 4 Bft (onze wind) met zon wordt voorspeld.

De zondag gaat vroeger dan aangekondigd van start omdat er minimaal nog 2 races gevaren moeten worden voor een geldig ONK. De wind is goed maar zal gaan afnemen is de voorspelling. Zo gaan we de eerste race in en het gaat lekker. De tweede race verliezen we, bij een aantrekkende wind, van Gijs en Pauline. Bij steeds meer aantrekkende wind (het wordt al een 5-je) verliezen we op de finish, onder spi, van Mark en Leon. Na de vierde race (zelfs met stoten van 18 knopen) zijn we klaar en uiteindelijk nog voor Gijs en Pauline geeindigd. Mark en Leon staan net in de top 40. Volgend jaar een nieuwe mogelijkheid om verder omhoog te kruipen. Eindelijk beseffen we dat we steeds meer bootbeheersing krijgen en ook de snelheid er in kunnen krijgen en houden met snellere overstagjes en gijpjes. Begint de training van Mischa zijn vruchten af te werpen? We hebben nog heel wat te leren maar zijn blij met dit resultaat. Nu eerst eens lekker met vakantie ... nee, we gaan niet zeilen.

Na onze vakantie, geen Grieks Kampioenschap of wat dan ook, waarin we heerlijk lekker wandelden en nog meer wandelden en nog veel meer wandelden op Karpathos, toch na een paar weken besloten om de boot winterklaar in de voortuin te leggen. De voorspellingen zijn niet wat ee gehoopt hadden in de afgelopen weken. Of de temperatuur of de wind of andere bezigheden speelden daar negatief op door. Rest ons niets anders dan weer met onze 'sponsoren' om de tafel te gaan en samen vooruit te kijken naar de wedstrijdkalender 2010.